Męczennica cielista - na stres i sen

Męczennica cielista (Passiflora incarnata L.) jest jedynym gatunkiem wśród 500 reprezentujących rodzaj Passiflora, która posiada monografię oraz status leku roślinnego według Europejskiej Agencji Leków (EMA – European Medicines Agency). Moim zdaniem to bardzo interesująca o pięknych kwiatach i o szerokim zastosowaniu terapeutycznym roślina. Roślina ta należy do rodziny męczennicowatych, nazywana jest także męczennicą Pańską, lub kwiatem Męki Pańskiej. Występuje w południowych stanach USA oraz w Meksyku i w cieplejszych rejonach Ameryki Południowej. W wielu krajach Europy, a także w Polsce uprawia się ją w szklarniach jako roślinę ozdobną. Swoją nazwę roślina zawdzięcza właśnie kwiatom, w których budowie doszukano się symboliki związanej z ukrzyżowaniem Chrystusa: biel symbolizuje niebo i czystość, pięć działek kwiatowych odpowiada pięciu ranom, a trzy pręciki trzem gwoździom, które przybiły Jezusa do krzyża. Rysunki kwiatu „Męki Pańskiej“ – przywieźli z Ameryki do Europy jezuici i dominikanie, którzy przedstawili tę roślinę jako przykład cudownego znaku odkrytego w przyrodzie, nakazującego im nawracanie Indian. anoreksja, bulimia dobry psycholog trójmiasto Męczennica cielista (Passiflora incarnata L.) jest jedynym gatunkiem wśród 500 reprezentujących rodzaj Passiflora, która posiada monografię oraz status leku roślinnego według Europejskiej Agencji Leków (EMA – European Medicines Agency). Jej tradycyjne stosowanie w krajach Unii Europejskiej jest dobrze udokumentowane. Pierwszym zachodnim badaczem, który sklasyfikował i przywiózł do Europy Passiflorę był hiszpański botanik Nicolas Monardes (1569 r.). W USA została zastosowana w medycynie dopiero w 1867 roku przez I. Lindsaya. Częściami rośliny wykorzystywanymi w medycynie naturalnej są suszone kwiaty, liście i łodygi. A także wytwarzany z niej proszek. Ziele męczennicy zawiera alkaloidy indolowe (harminę, harmol i harmalinę), flawonoidy, m.in: kwercetynę, glikozyd cyjanogenny, fitosterole, sterole roślinne, sole mineralne, pasiflorynę, gumy i inne związki. Jakie są właściwości tej cudownej rośliny? Według dr H. Różańskiego Passiflora jest skutecznym środkiem przeciwdepresyjnym, a jednocześnie uspokajającym, przeciwlękowym i przeciwstresowym. Jej siła działania dorównuje lupulinie. Leczy nerwice wegetatywne. Zmniejsza wrażliwość na stres. Ułatwia zasypianie. Można ją podawać dzieciom od 15 roku życia. W badaniach klinicznych potwierdzono jej korzystny wpływ na poprawę jakości snu oraz w leczeniu uzależnienia od opiatów. Skuteczność działania wg badań klinicznych można porównać do działania metylofenidatu w leczeniu ADHD (Attention-Deficit Hyperactivity Disorder) u dzieci (Por. Postępy Fitoterapii 4/2014 s. 255). A zatem jakie ma działanie Passiflora? Zmniejsza napięcie mięśniowe, działa rozkurczająco na mięśnie gładkie Obniża ciśnienie krwi Działa uspokajająco w stanach lękowych Ułatwia zasypianie i łagodzi niepokój Działa kojąco na nerwy Obniża poziom stresu Zwalcza uczucie strachu Znosi pobudzający wpływ amfetaminy Jakie ma zastosowanie? Można stosować w przypadku kolki Wspomaga leczenie astmy oskrzelowej Zwalczanie bólów menstruacyjnych i mięśniowych Łagodzenie dolegliwości psychicznych związanych z dojrzewaniem i menopauzą W stanach napięcia i stresu oraz w bezsenności anoreksja, bulimia dobry terapeuta trójmiasto Ziele Passiflory zawiera wiele składników czynnych, które wykazują do siebie zarówno synergizm, jak i antagonizm. Wypadkową tych interakcji jest jednak efekt uspokajający, nasenny, spazmolityczny, przeciwstresowy, antydepresyjny, przeciwlękowy, hipotensyjny i przeciwkaszlowy. W syropie hamuje odruch kaszlowy, co może być wykorzystane w terapii. Maksymalna oficjalna dawka dzienna rozdrobnionego zioła wynosi 8 g. Skuteczne dawki w praktyce wynoszą 10-12 g na dobę. Zatem można 2-3 g ziela zalać 2 szklankami wrzącej wody, parzyć ok. 25 minut pod przykryciem. Wypić 2 szklanki uzyskanego naparu z sokiem malinowym lub miodem w ciągu dnia małymi porcjami (dr H. Różański). Passiflora incarnata nie powinna być zażywana przez kobiety w ciąży, ponieważ może ona stymulować skurcze macicy. Odradza się stosowania innych środków uspokajających lub nasennych równocześnie z ziołem. Męczennica cielista może powodować senność, dlatego podczas jej stosowania należy unikać prowadzwenia pojazdów i maszyn.

Jak pomagać osobom z zaburzeniami ?

Zaburzenia odżywiania to nie błahostka. Z wszystkich zaburzeń psychicznych mają najwyższy wskaźnik śmiertelności. Anoreksja, bulimia to wyniszczające choroby, które wiążą się z fizycznym i psychicznym cierpieniem. Podejrzewasz, że problem dotyczy kogoś, kogo kochasz? Jak wynika ze statystyk, osoby dotknięte zaburzeniami łaknienia o podłożu psychicznym zwlekają przeciętnie 149 tygodni, zanim zgłoszą się po profesjonalną pomoc. To prawie trzy lata! Trzy lata za późno. Jak okazywać wsparcie osobom chorym na anoreksję i bulimię? 1. DOWIEDZ SIĘ, Z CZYM SIĘ MIERZYSZ

Krótko mówiąc: rozpoznaj wroga. Spróbuj zrozumieć specyfikę zaburzeń odżywiania, ich możliwe przyczyny. Zrób research, poczytaj losy osób, którym udało się z tego wyjść. Kiedy poczujesz się wystarczająco poinformowany, wybierz właściwy moment, by podjąć rozmowę. Unikaj sytuacji tuż przed posiłkiem i tuż po nim.

 

 

2. ZADBAJ O POCZUCIE BEZPIECZEŃSTWA

Gdy rozmawiacie o chorobie, pamiętaj o tym, by zadbać o właściwe miejsce, w którym oboje poczujecie się bezpiecznie. Zapewniaj, że jesteś tu dla tej osoby, że jest dla ciebie ważna. Nie oceniaj, nie wzbudzaj poczucia winy („Jak możesz mi to robić?”). Zadbaj o spokój i poczucie akceptacji. Powiedz, że razem sobie z tym poradzicie, że nie jest z tym problemem sama.

anoreksja, bulimia dobry terapeuta trójmiasto

 

3. NIE KOMENTUJ WAGI/WYGLĄDU

Staraj się nie sprowadzać rozmowy do kwestii jedzenia i wyglądu. Choć może wydawać ci się to konieczne, by wyjaśnić, dlaczego się martwisz, najprawdopodobniej są to kwestie, na które osoba chora jest najbardziej wrażliwa. Każda postać nacisku, choćby podszyta najlepszymi intencjami, każde „proszę chociaż dwa kęsy”, zostanie odebrana jako atak. Źródłem problemu nie jest stosunek do jedzenia, ale stan psychiczny osoby chorej - to, jak się czuje.

4. BĄDŹ UPRZEJMY

Nie używaj oskarżającego tonu, który może sprawić, że osoba chora poczuje się przyparta do muru. Łagodne "Zastanawiam się, czy nie chciałbyś porozmawiać o tym, jak się czujesz" jest lepszym rozwiązaniem niż kategoryczne "Musisz się leczyć” czy „Potrzebujesz pomocy". Jeśli osoba cierpiąca zareaguje gniewem, włóż świadomy wysiłek w to, by nie odpowiadać tym samym. Nie zniechęcaj się. Zapewnij osobę chorą, że jesteś do jej dyspozycji, niech wróci gdy będzie gotowa.

anoreksja, bulimia dobry psycholog trójmiasto

 

 

5. BĄDŹ WSPARCIEM, CHOĆBY NIEWIDOCZNYM

Daj im czas, słuchaj, nie udzielaj rad, nie krytykuj. Nie musisz znać odpowiedzi na każde pytanie. Czasem wystarczy fakt, że uznajesz ich cierpienie i zapewniasz „jestem tu dla ciebie”. To szczególnie trudne, gdy bliska osoba odrzuca wsparcie, gdy nie zgadzasz się  z tym co o sobie mówi i jak się odżywia. Najważniejsze jest zrozumienie specyfiki zaburzeń odżywiania. Tego, że to nie jest wybór ani wina cierpiącego. To choroba, którą z pomocą specjalisty DA SIĘ wyleczyć.

ARTETERAPIA PENITENCJARNA

Penitencjarystyka to nauka zajmująca się zespołem środków i metod wychowawczych stosowanych w czasie wykonywania kary pozbawienia wolności przez osadzonych, przywiązuje dużą wagę do resocjalizacji przez sztukę sakralną mającą walory terapeutyczne. Dzięki sztuce dochodzi do stymulowania rozwoju zdolności przystosowania osadzonego do życia nie tylko w zakładzie karnym, ale przede wszystkim na wolności już po odbyciu kary. anoreksja, bulimia dobry psycholog trójmiasto W ujęciu koncepcji pedagogiczno-psychologicznych przedstawiam w swoim tekście walory i wartości terapeutyczno- wychowawcze sztuki. Ich zakres oddziaływań dotyczy sfery środków artystyczno-estetycznego wyrazu powiązanych z treściami urazowymi wywołanymi bodźcami dezorganizującymi strukturę ja oraz relacje osobowe. Dzięki powyżej wymienionym środkom wyrazu, dostosowanym do typu osobowości oraz cech charakteru, dochodzi u osadzonego do modyfikacji zachowań w obszarze obrazu siebie, samooceny doznawania i formowania przez osadzonego poprawnego związku z otaczającym światem. anoreksja, bulimia dobry terapeuta trójmiasto Korzystając z materiałów informacyjnych od Th. van der Hoevena, dotyczących arteterapii w holenderskich więzieniach przedstawiono modelowe działania plastyczne w systemie penitencjarnym. Autor we wstępnych założeniach resocjalizacji przez plastykę dla holenderskiego więziennictwa stwierdza, iż czasy bezprawia i niewolniczego traktowania więźniów, w większości holenderskich więzień, bezpowrotnie minęły. Przełomem wprowadzonych zmian na korzyść był okres II wojny światowej. Po wojnie prawo w więziennictwie holenderskim zapewniało określoną ilość czasu wolnego, który zagospodarowano zajęciami o charakterze rzemieślniczo-artystycznym. Osadzonym pozwalano przykładowo produkować takie zabawki jak: konie na biegunach, domki dla lalek itp., a także meble.

Historia choroby pewnej kobiety

Witam, mam 28 lat i zmagam się z problemem od kilku lat. Z jednej strony chcę skorzystać z pomocy, jednak z drugiej nie do końca. Otóż od kilku lat, nieustannie jestem na diecie. Nic w tym dziwnego, powiecie. Jednak sęk w tym, że okłamuję ludzi, których kocham. Głodzę się, a gdy zdarzy mi się złamać zasady moich ustalonych reguł...przeczyszczam się. Zdarza mi się zażywać od 10 tabletek dziennie. Jednak otwarcie się do tego nie przyznaję. Kłamię i wydaje mi się, że nawet czasami sama w to wierzę. Moja BMI jest w normie, miesiączkuję także nie jestem anorektyczką. Nie chcę sama stawiać oceny, jednak ...ciągłe życie w kłamstwie mnie rujnuje. Czytałam wiele opinii na ten temat. anoreksja, bulimia dobry psycholog trójmiasto Znalazłam wiele artykułów na temat zaburzeń odżywiania i niejakiej anoreksji atypowej. Jednak nie wierzę, że może mnie dotyczyć coś takiego jak anoreksja. Moje BMI jest w normie. Problem w tym, że mi to nie wystarcza. Moje życie zależy od tego co jem i wagi w danym dniu. Płaczę widząc wynik, który mnie nie satysfakcjonuje. Płaczę widząc swoje odbicie w lustrze. Wiem, że nie mogę tak funkcjonować. anoreksja, bulimia dobry terapeuta trójmiasto Nie chcę okłamywać bliskich mówiąc, że mam niestrawność czy biegunkę...jednak robię to za każdym razem. Chcę pomocy, bo niszczy to moje życie. Z drugiej strony nie chcę, bo wiem że wiąże się to z zaprzestaniem tego co robię. Ponadto obsesyjnie boję się przytyć. Z tego powodu świadomie zrezygnowałam z macierzyństwa. Wiem jak głupio, irracjonalnie i niedojrzale może to zabrzmieć w moim wieku. Jednak to cała prawda o mnie.

Kwiat z ogrodu może Ci pomóc...

Liczba gatunków, odmian i mieszańców aksamitek jest bardzo duża. W Meksyku w stanie dzikim rośnie ich ponad 40 gatunków. W naszych ogrodach najczęściej spotykane są: aksamitka wzniesiona (Tagetes erecta), aksamitka rozpierzchła (Tagetes patula), aksamitka wąskolistna (Tagetes tenuifolia) i niekiedy aksamitka błyszcząca (Tagetes lucida). Aksamitki to cenne, bardzo łatwe w uprawie rośliny lecznicze. Prawdziwie egalitarne, dostępne nie tylko dla szczęśliwych posiadaczy ogrodu, ale również i dla tych, którzy dysponują jedynie skrzynką kwiatową. Tym oto cudem, każda/y z nas może w sezonie mieć je na wyciągnięcie ręki i korzystać z ich szczodrobliwości. Surowcem zielarskim jest sam kwiatostan lub kwitnące ziele aksamitki. Najcenniejsze – świeże, prosto z ogrodu. W trakcie suszenia roślina traci sporo ze swoich leczniczych walorów m.in. spada w niej zawartość fitoncydów. Z ziołami jest podobnie jak z warzywami, najlepiej używać świeżych. Przecież, nie często zdarza się, aby ktoś jadł suszoną kapustę lub rzodkiewki. Aksamitka, dzięki bogatej zawartości fitoncydów, czyli roślinnych antybiotyków działa silnie bakteriobójczo m.in. wobec gronkowców, paciorkowców i pałeczek okrężnicy oraz hamuje rozwój grzybów z rodzaju Candida. Ponadto działa wykrztuśnie, czyli upłynnia zalegającą w drogach oddechowych wydzielinę śluzową i ułatwia jej usunięcie. Warto sięgnąć po nią przy zapaleniu zatok, gardła, oskrzeli i płuc oraz przy infekcjach bakteryjnych opornych na antybiotyki. Aksamitka to pierwsza pomoc przy uciążliwych zakażeniach w obrębie układu moczowego, oddechowego czy płciowego. Poleca się ją nawet w leczeniu boreliozy. Ekstrakty ze świeżego ziela działają przeciwpasożytniczo (przywry i obleńce) oraz pierwotniakobójczo. Aksamitka wywiera silne działanie przeciwzapalne, zarówno w obrębie stawów, jak i mięśni. Działa przeciwdepresyjnie i przeciwlękowo. Posiada właściwości neuroprotekcyjne. Badania potwierdziły, że jej stosowanie zmniejsza wskaźnik zachorowania na chorobę Alzheimera czy Parkinsona. Hamuje reakcje autoagresji immunologicznej, co można wykorzystać w leczeniu takich chorób jak toczeń, czy łuszczyca. Ale to jeszcze nie koniec aksamitkowych dobrodziejstw, które płyną szerokim nurtem niczym wody wielkiej rzeki. Aksamitka działa także żółciopędnie oraz ochronnie na miąższ wątroby stąd jej zastosowanie w leczeniu marskości i stłuszczenia tego narządu. Ma właściwości moczopędne i przeciwreumatyczne. Przyspiesza proces odtruwania organizmu poprzez usuwanie szkodliwych produktów przemiany materii. Ze względu na jej działanie estrogenne i antyandrogenne można ją stosować w niedoczynności jajników, w okresie przekwitania u kobiet oraz w leczeniu przerostu gruczołu krokowego u mężczyzn. anoreksja bulimia dobry psycholog gdańsk Kwiaty aksamitki w rozmaitych odcieniach barwy żółtej i pomarańczowej z domieszką ciepłych brązów są jednym z najbogatszych źródeł karotenoidów – związków o działaniu przeciwutleniającym oraz przeciwnowotworowym. Do najistotniejszych spośród tej grupy barwników należy szeroko stosowana w okulistyce luteina. Już w dawce 6 mg/dobę obniża o 57% ryzyko zachorowania na AMD (zwyrodnienie plamki żółtej). Nalewka z ziela aksamitki Świeże, kwitnące ziele aksamitki rozdrobnij i zalej spirytusem w proporcji 1:2. Użycie tak mocnego alkoholu jest niezbędne, aby dobrze rozpuściły się karoteny, w tym luteina. Pozostaw na dwa tygodnie w ciemnym miejscu pamiętając o codziennym wstrząsaniu słoikiem. Następnie przecedź i zlej do szczelnie zamykanych butelek. Pozostały surowiec ponownie zalej alkoholem, tym razem 40% w proporcji 1:2. Pozostaw na kolejne dwa tygodnie. Przefiltruj. Połącz oba wyciągi alkoholowe. Przy nieżytach układu oddechowego, w chorobach przewlekłych oraz niedostatecznym wydzielaniu żółci zażywaj dwa razy dziennie po 1 łyżeczce (5 ml) rozcieńczonej w niewielkiej ilości wody. W przypadku depresji, stanów lękowych, przy skurczach mięśni i bólach miesiączkowych dr Henryk Różański zaleca stosować 3 łyżeczki (15 ml) w jednej dawce raz dziennie. Napar z ziela aksamitki 1 łyżkę świeżego lub suchego, rozdrobnionego surowca zwilż spirytusem, co wspomoże ekstrakcję wodną. Pozostaw na 5 minut. Zalej 1 szklanką wrzącej wody lub mleka. Pozostaw pod przykryciem na pół godziny. Przecedź. W przypadku przeziębienia, w nieżytach układu oddechowego, przy zakażeniach jelit pij cztery razy dziennie po pół szklanki (100 ml). W leczeniu stanów depresyjnych oraz lękowych zażywaj dwa razy dziennie po szklance (200 ml). Napar z aksamitki przygotowany na wodzie zakwaszonej witaminą C (0,5-1%) stosowany do okładów zniweluje worki i cienie pod oczami. Zastosowany do przemywania skóry znacząco zmniejszy przebarwienia. anoreksja bulimia dobry terapeuta gdańsk Aksamitki, obok swoich właściwości leczniczych wykonują w ogrodzie mnóstwo pożytecznej roboty. Substancje wytwarzane przez ich korzenie odstraszają nicienie i innych nieproszonych gości: nornice i krety. Jeśli więc chcesz mieć zdrowy ogród, na jego straży posadź aksamitki. Ich obecność wpływa wzmacniająco i uzdrawiająco nie tylko na inne rośliny, ale i glebę. Posiane w ogrodzie szczodrą ręką w mig zamienią grządki w pełną kolorów i zapachów enklawę. Bez kaprysów znoszą wszelkie przeprowadzki. Można je przesadzać o dowolnej porze, mając pewność, że bez większych ceregieli zadomowią się w nowym miejscu. Aksamitki to wielkie zmarzluchy, dotknięte lodowatą ręką mrozu natychmiast giną. Nic w tym dziwnego, bo ich ojczyzną jest gorący Meksyk. Do Europy trafiły w 1573 roku, ale w rodzinnym Meksyku były już na długo przedtem uprawiane przez rdzennych mieszkańców jako rośliny ozdobne. Aztekowie uważali je za rośliny święte, posiadające moc podtrzymywania życia. Nie mogło ich też zabraknąć w kulturze materialnej polskiej wsi. W święto Matki Boskiej Zielnej układano z nich bukieciki, którymi zdobiono święte obrazy. Suche kwiatki usuwano dopiero na wiosnę, a pozyskane z nich nasiona trafiały prosto do ogrodowej ziemi. Bibliografia

Kurkuma złotym środkiem na (prawie) wszystko

Co to takiego kurkuma? Dziś trochę o prawie już zapomnianej przyprawie, znanej dobrze z składników curry. Inną stosowaną nazwą jest Curcuma Longa. Rośnie dziko w Indiach, jest uprawiany w wielu krajach o klimacie tropikalnym. Głównym składnikiem kurkumy jest kurkumina i o niej będziemy mówić. Kurkumina wykazuje działanie przeciwzapalne, a jej pochodna – desmetylokurkumina działanie antyoksydacyjne. psychoterapia gdańsk bulimia W krajach azjatyckich uważa się, że długotrwałe przyjmowanie kurkumy zmniejsza zachorowalność na nowotwory, szczególnie przewodu pokarmowego, dlatego zaleca się ją na zaburzenia jedzenia. Przeprowadzone na zwierzętach badania wykazały, że kurkumina hamuje wzrost guza raka jajnika oraz angiogenezę. Alkoholowe wyciągi z kłącza kurkumy stosuje się także przy leczeniu dolegliwości ze strony układu pokarmowego: uczucie pełności, wzdęcia i zaparcia spowodowane niedostatecznym wydzielaniem żółci i niedrożnością dróg żółciowych, przy zapaleniu pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, kamicy żółciowej, zaburzeniach trawiennych wywołanych niedoborem żółci, w stanach atonicznych i skurczowych mięśni gładkich dróg żółciowych oraz w pooperacyjnym zastoju żółci. Jest też wiele naukowych opracowań na temat niezwykłych właściwości terapeutycznych leczenia nowotworów, podczas porównywania kurkuminy do leków na nowotwory oporne na leki.

Psychoterapia integratywna

Dziś na tacy powrót do zaburzeń odżywiania oczywiście Zaburzenie odżywiania pojawia się wtedy, gdy jedzenie i masa ciała stają się centralnymi obiektami zainteresowania, którym podporządkowana zostaje cała aktywność jednostki. Postawy i zachowania dotyczące odżywiania stanowią wówczas swojego rodzaju ekspresję niezaspokojonych potrzeb psychicznych. Do najczęściej spotykanych w praktyce klinicznej zaburzeń należą: - anoreksja - celowe dążenie do utraty wagi, związane z lękiem przed otyłością. Polega na postępującym ograniczaniu ilości spożywanych pokarmów (więcej w art.: Anorexia nervosa) - bulimia - napady żarłoczności polegające na spożywaniu w krótkim czasie ogromnej ilości wysokokalorycznego pożywienia, a następnie przeczyszczaniu się lub stosowaniu intensywnych ćwiczeń fizycznych (więcej w art.: Bulimia psychiczna) - kompulsywne objadanie się - wynika z wewnętrznego przymusu, wiąże się m.in. z: nadmiernym spożywaniem wysokokalorycznych pokarmów, częstym stosowaniem różnorakich diet odchudzających, powstrzymywaniem się od jedzenia w obecności innych osób ( można skorzystać z anoreksja, bulimia dobry psycholog trójmiasto), wycofywaniem się z życia towarzyskiego i aktywności fizycznej, postępującym zmęczeniem i brakiem energii. Ponieważ nie dochodzi do przeczyszczania się ani ćwiczeń fizycznych, osoba systematycznie przybiera na wadze i staje się otyła. Wynikają z tego takie konsekwencje psychologiczne jak: jeszcze większe zaabsorbowanie jedzeniem i własnym wyglądem, snucie fantazji na temat schudnięcia, fałszywe poczucie władzy i niezależności wynikające z nieograniczonego objadania się, zły stan psychiczny wynikający z braku kontroli nad jedzeniem i przyrostem masy ciała. Osoby cierpiące na zaburzenia jedzenia nieprawidłowo interpretują bodźce płynące z własnego ciała, a dokładnie - mylą emocje z głodem. W wyniku tego każde napięcie emocjonalne, konflikt, a nawet pozytywne, ale intensywne emocjonalnie wydarzenie, staje się powodem sięgania po jedzenie. Krótkotrwały skutek jest zgodny z oczekiwaniem, polega bowiem na rozładowaniu napięcia i jest odczuwane jako wyciszenie, uspokojenie, zapełnienie wewnętrznej pustki. Pojawiające się jednak wkrótce poczucie winy powoduje ponowne narastanie napięcia. Można metaforycznie powiedzieć, że odczuwany w tym przypadku głód jest głodem emocjonalnym, nie pokarmowym. Jednym z rozwiązań jest psychoterapia integratywna Gdańsk. Najbardziej narażone na kompulsywne objadanie się są osoby: z niską samoświadomością, małą umiejętnością radzenia sobie ze stresem, wychowane w rodzinach, gdzie jedzenie związane było wyrażaniem emocji (np. gdy jesteś smutny - zjedz ciastko, gdy świętujemy - jemy obfity obiad) oraz gdzie przywiązywało się ważność do spożywania określonych potraw i w określonym czasie, bez względu na apetyt